Naslov (srp)

Uticaj gledišta relevantnih aktera na sadržaj i ciljeve supervizije u socijalnom radu u Republici Srbiji : doktorska disertacija

Autor

Branković, Iva, 1982-

Doprinosi

Despotović, Vera, 1967-
Veljković, Jasna, 1958-
Burgund Isakov, Anita, 1985-
Brkić, Miroslav, 1967-

Opis (srp)

Supervizija je integralni deo prakse socijalnog rada, koji podrazumeva praćenje i unapređenje kvaliteta stručnog rada, refleksiju nad iskustvom i podršku ličnom i profesionalnom razvoju stručnih radnika. Supervizija u socijalnom radu u Srbiji postoji od 2008. godine kada je uvedena u centre za socijalni rad zajedno sa novim pristupom u radu, vođenjem slučaja. Iako malobrojna istraživanja ukazuju na to da se supervizija ne sprovodi na način da u potpunosti odgovara potrebama voditelja slučaja i ne ostvaruje svoju svrhu u centrima za socijalni rad, detaljnija analiza načina na koji se sprovodi kao ni faktora koji utiču na njen kvalitet do sada nije obavljena. Istraživanje ima za cilj razumevanje načina na koji se supervizija u centrima za socijalni rad sprovodi, kao i analizu uticaja koji na njeno oblikovanje imaju stavovi relevantnih aktera koji posredno ili neposredno učestvuju u njenoj primeni. U istraživanju je korišćena kvalitativna metodologija zasnovana na teorijskim pretpostavkama socijalnog konstruktivizma i sistemske teorije. Iz ovih perspektiva supervizija se posmatra kao socijalni konstrukt koji nastaje u interakciji između relevantnih aktera u sistemu socijalne zaštite. Kao direktni relevantni akteri prepoznati su voditelji slučaja, rukovodioci i supervizori u centrima za socijalni rad, dok su indirektni predstavnici zavoda za socijalnu zaštitu, donosioca odluka i akademske zajednice. Stavovi relevantnih aktera odnose se na njihovo razumevanje supervizijskog procesa, ali i svrhe, ciljeva i funkcija supervizije. Osnovna hipoteza na kojoj je istraživanje zasnovano je da oni predstavljaju veoma važne uticaje koji oblikuju superviziju i zbog kojih se ona ne sprovodi u potpunosti ni sa normativnim okvirom ni sa obaveznim programom za obučavanje supevizora. Istraživanje je obavljeno putem dubinskih polustrukturiranih intervjua na uzorku od 60 ispitanika, od toga 52 iz centara za socijalni rad i 8 iz zavoda za socijalnu zaštitu, ministarstva nadležnog za socijalnu zaštitu i visokoškolskih ustanova koje obrazuju socijalne radnike. Među učesnicima centara za socijalni rad bilo je 14 supervizora, 18 voditelja slučaja i 20 predstavnika menadžmenta. Nalazi istraživanja pokazali su da se supervizija u centrima za socijalni rad samo formalno odvija u skladu sa normativnim okvirom kojim je propisana, kao i da izostaje strukturiran pristup u radu na razvoju kompetencija i osnaživanju voditelja slučaja. Ipak, nalazi pokazuju i da je, iako nepotpuna, supervizija itekako značajna voditeljima slučaja, jer im omogućava ključno važnu stvar, a to je – podrška u neposrednom radu na predmetima. Nalazi pokazuju i da su potrebe za podrškom voditelja slučaja konstruisane u kontekstu. Naime, tokom analize dektovano je nekoliko narativa pristunih u organizacijkoj kulturi centara za socijalni rad koji direktno doprinose prioritizaciji forme i procedura, nad razvojem i refleksijom. S obzirom da su slični narativi prepoznati i na nivou donosioca odluka i zavoda, ključni zaključak istraživanja je da za kvalitet supervizije nisu ključni pojedinačni faktori kao što je nedostatak kadrova u sistemu socijalne zaštite ili nedovoljne kompetencije supervizora za pružanje supervizijske podrške. Način na koji se supervizija odvija i kao takva velikim delom odgovara zaposlenima u centrima za socijalni rad, nastao je u međudejstvu više faktora koji se moraju preispitivati i u odnosu na koje se moraju planirati dugoročna sistemska rešenja na mikro, mezo i makro nivou sistema socijalne zaštite.

Opis (srp)

Političke nauke - Teorija i metodologija socijalnog rada / Political sciences - Theory and methodology of social work Datum odbrane: 03.10.2024.

Opis (eng)

Supervision is an integral part of the practice of social work, and it includes monitoring and improving the quality of professional work, reflection on experience and support for the personal and professional development of professionals. Supervision in social work in Serbia has existed since 2008, when it was introduced in centers for social work together with a new approach to work, case management. Although few studies indicate that supervision is not carried out in a way that fully meets the needs of case managers and does not achieve its purpose, a more detailed analysis of the way it is carried out as well as the factors that influence its quality has not been carried out so far. The aim of the research is to understand the way in which supervision is carried out in centers for social work, as well as to analyze the influence of the attitudes of relevant stakeholders who directly or indirectly participate in its implementation. Qualitative methodology was used for the research, based on the theoretical assumptions of social constructivism and systemic theory. From these perspectives, supervision is viewed as a social construct that arises in the interaction between relevant stakeholders in the social protection system. Case managers, managers and supervisors in centers for social work are recognized as direct relevant stakeholders, while indirect representatives are the institute for social protection, decision-makers and the academic community. The views of the relevant stakeholders refer to their understanding of the supervision process, but also the purpose, goals and functions of supervision. The basic hypothesis on which the research is based is that they represent very important influences that shape supervision and because of which it is not fully implemented either with a normative framework or with a mandatory program for training supervisors. The research was conducted through in-depth semi-structured interviews with a sample of 60 respondents, of which 52 were from centers for social work and 8 from the institute for social protection, the ministry responsible for social protection and higher education institutions that educate social workers. Among the participants from the centers for social work were 14 supervisors, 18 case managers and 20 management representatives. Research findings have shown that supervision in centers for social work only takes place formally in accordance with the normative framework by which it is prescribed, as well as that there is a lack of a structured approach in the development of competences and empowerment of case managers. However, the findings also show that, although incomplete, supervision is very important to case managers, because it provides them something crucially important – support in direct case work. The findings also show that case managers' support needs are constructed in context. Namely, during the analysis, several narratives present in the organizational culture of centers for social work were recognized, which directly contribute to the prioritization of form and procedures, over development and reflection. Given that the similar narratives are recognized at the level of decision-makers and institutes, key conclusion of the research is that individual factors such as the lack of personnel in the social protection system or insufficient competences of supervisors to provide supervisory support are not crucial for the quality of supervision. The way in which supervision is implemented, and as such largely corresponds to the needs of employees in social work centers, was created in the interplay of several factors that must be reviewed and in relation to which long-term systemic solutions must be planned at the micro, meso and macro level of the social protection system

Jezik

srpski

Datum

2024

Licenca

Ovo delo je licencirano pod uslovima licence
Creative Commons CC BY-NC-ND 3.0 AT - Creative Commons Autorstvo - Nekomercijalno - Bez prerada 3.0 Austria License.

http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/at/legalcode

Predmet

OSNO - Opšta sistematizacija naučnih oblasti, Socijalni rad. Socijalna zaštita

supervision; centres for social work; purpose, goals and functions of supervision; relevant stakeholders

OSNO - Opšta sistematizacija naučnih oblasti, Socijalni rad. Socijalna zaštita

supervizija, centri za socijalni rad, svrha, ciljevi i funkcije supervizije, stavovi relevantnih aktera Naučna oblast: